|
| ਅਲੀ-ਸਲਮਾ : ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਦਾਸਤਾਨ |
ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਜੋਰ ਸੀ. ਆੰਧੀ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਧੂਲ ਛਾ ਰਹੀ ਸੀ. ਇੱਕ ਯੁਵਾ ਯਾਤਰੀ ਅਲੀ ਉਥੋ ਦੀ ਚਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਸਤੇ ਵੀ ਠੀਕ ਤੋਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇਜ ਤੂਫਾਨ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੂਝ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਉਹ ਵਿਪਰੀਤ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੀ ਰਿਹਾ.
ਉਦੋ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੀਨਾਰ ਦਿਖਾਈ ਪਈ. ਉਸ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ. ਉਸ ਨੇ ਘੋੜੇ ਸਹਿਤ ਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ. ਜਦ ਉਹ ਅੰਦਰ ਆ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਦੋ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਰੀਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਨਾਈ ਦਿੱਤੀ- 'ਤੁਸੀਂ ਇੰਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂ ਹਵਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ?'
ਅਲੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ - ਮੈਂ ਮਾਨਵ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਸੀ? ਅਲੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸਹਮਣੇ ਚਾੰਦ ਜਿਹੇ ਚਹਿਰੇ ਅਤੇ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਪੰਖੜੀ ਸੀ ਨਾਜੁਕ, ਲਤਾਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਲੜਕੀ ਖੜੀ ਸੀ. ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੀ ਅਲੀ ਸਬ ਕੁੱਝ ਭੂਲ ਗਿਆ. ਲੜਕੀ ਬੋਲੀ - ਮੈਂ ਵੀ ਤੂਫਾਨ ਵਿੱਚ ਖੋ ਗਈ ਹਾਂ. ਅਤੇ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹਾਂ.
ਲੜਕੀ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਕੇ ਕਿਹਾ - 'ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਕੀ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਅਨਜਾਨ ਮੁਸਾਫਿਰਾਂ ਤੋਂ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ?' ਅਲੀ ਉਸ ਲੜਕੀ ਦਾ ਨਾਂ ਜਾਨਣ ਨੂੰ ਬੇਤਾਬ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ. ਉਸ ਨੇ ਮੀਨਾਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ-
'ਵੇਖੋ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਹੀ ਕਣ ਹਨ. ਇਦਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਥਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਇੱਥੇ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਨਾ ਹੋਣ.'
'ਹਾਂ ਤੁਸੀ ਸਹੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ.' ਲੜਕੀ ਨੇ ਕਿਹਾ.
'ਤਾਂ ਫਿਰ ਇੱਕ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਤੋਂ ਹਵਾ ਦੇ ਕਾਰਣ ਉੜ ਰਹੇ ਹਨ. ਮੈਂ ਅਤੇ ਤੁਸੀ ਤਾਂ ਬਸ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਹਨ ਜੋ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਨਾਲ ਉੜ ਰਹੇ ਹਨ. ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਚਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਲਿੱਖਿਆ ਸੀ.' ਖੂਬਸੂਰਤ ਲੜਕੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਅਲੀ ਠੀਕ ਹੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਿਆ - 'ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਸਲਮਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਹੁਸੈਨ ਹੈ.'
ਅਲੀ ਅਤੇ ਸਲਮਾ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ. ਬਾਹਰ ਦੀ ਤੂਫਾਨ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਬਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਘੰਟੋ ਬੀਤ ਗਏ, ਸ਼ਾਮ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰਾਤ ਹੋ ਚਲੀ ਅਤੇ ਹੋਲੇ ਤੋਂ ਅਲੀ ਦੀ ਅੱਖ ਲਗ ਗਈ. ਜਦ ਅਲੀ ਸੋਕੇ ਉੱਠਿਆ ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਗਹਿਰਾ ਅੰਧੇਰਾ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਲਮਾ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਗਿਆ, ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਤੂਫਾਨ ਥਮ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਮਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਏ.
ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ. ਮੈਂ ਸਲਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਦਾਂ ਲਬ ਸਕਾਗਾਂ? ਉਸ ਨੇ ਅਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਹੁਸੈਨ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਪਰ ਕਿਨ੍ਹੇਂ ਹੀ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਹੁਸੈਨ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਟਿਆਂ ਦਾ ਨਾਂ ਸਲਮਾ ਹੋਵੇਗਾ. ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਉਸ ਨੇ ਮੈਂਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿਥੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੋ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ ਜੋ ਤੂਫਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਿੱਛੜ ਗਏ. ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕੌਣ ਮਿਲਾਏਗਾ?'
ਅਲੀ ਦਾ ਸਲਮਾ ਨੂੰ ਲਬਨਾ ਪਾਗਲਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਨ ਲਗਿਆ. ਜਿਥੇ ਜਾਂਦਾ ਸਲਮਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਦਾ. ਸਲਮਾ ਦੀ ਜੁਦਾਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੇਹਾਲ ਹੋ ਗਿਆ. ਉਸ ਦੇ ਬਾਲ ਉਲਝ ਗਏ, ਕਪੜੇ ਫਟ ਗਏ ਦਾੜੀ ਲੰਮੀ ਹੋ ਗਈ. ਪਿੰਡ-ਪਿੰਡ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਦਾ - 'ਇੱਥੇ ਹੁਸੈਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਟੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸਲਮਾ ਹੈ?' ਲੋਕ ਉਸ ਤੇ ਹਸਦੇ ਕਿ ਇਹ ਆਦਮੀ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਹਸੀ ਉਡਾਉਂਦੇ - 'ਜਾਨੇ ਕਿਸ ਹੁਸੈਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਬੇਟੀ ਸਲਮਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਪੂਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ. ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸ ਸਲਮਾ ਨੂੰ ਲਭ ਰਿਹਾ ਹੈ?'
ਅਲੀ ਪਿੰਡ-ਪਿੰਡ, ਸ਼ਹਿਰ-ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕਸਬੇ-ਕਸਬੇ ਘੂਮਦਾ ਰਿਹਾ. ਨਾ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਵਿਵਸਾਹ ਅਪਣਾਇਆ, ਬਸ ਉਹ ਤਾਂ ਅਪਣੇ ਖੋਏ ਹੋਏ ਪਿਆਰ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ. ਉਹ ਕਾਫੀ ਕਮਜੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਵੀ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਸੀ. ਇੱਕ ਜੋਰ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਆਈ. ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਬਾਢ ਆ ਗਈ. ਅਲੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਘੋੜਾ ਟੀਲੇ ਤੇ ਚੜ ਗਏ. ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਨੀ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਦੇ ਮਾਰੇ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਟੀਲੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਆਉਣ ਲੱਗੀ. ਪਰ ਓਦੋ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲਗਿਆ ਕਿ ਯੁਵਾ ਲੜਕੀ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਪਾਨੀ ਨਿਕਾਲਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਖੀਂਚਕੇ ਬਚਾ ਲਿਆ.
ਅਲੀ ਨੇ ਜਦ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲਿਆਂ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦਾ ਠਿਕਾਨਾ ਨਾ ਰਿਹਾ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਉਸਦੀ ਮਹਿਬੂਬਾ ਸਲਮਾ ਹੀ ਸੀ. ਉਹ ਅਲੀ ਦੇ ਚਹਿਰੇ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਹੀ ਸੀ. ਉਹ ਮੁਸਕਾਈ ਅਤੇ ਬੋਲੀ- 'ਜਦ ਰੇਤ ਦੇ ਦੋ ਕਣ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ!'
| | (ਸਰੋਤ - ਵੈਬ ਦੁਨੀਆ) |
| |
| | | |
|
|
|
|
|
| ਬਾਲੀਵੁਡ ਤੋਂ - ਸ਼ਾਦ ਅਲੀ ਦੀ ਫਿਲਮ ' ਬੰਟੀ ਅਤੇ ਬਬਲੀ ' ਵਿਚ ਅਮਿਤਾਬ... |
| |
|
|
|
|
 | | PR |
| | |
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
